بسم رب الکرسی الرفیع
«منت خدای را عز وجل که طاعتش موجب قربتست وبه شکر اندرش مزید نعمت»
سلام برتوای ماه زیبا وخداحافظ ای ماه دلخسته وعاشق خداحافظ ای سحرهای پررمزوراز خداحافظ ای لحظه ی زیبای اذان مغرب که با نوای ربنا چه عاشقانه درهم اویخته شده بودی..خداحافظ خداحافظ ای شب زنده داریها خداحافظ ای اشک هایی که درغم علی ریخته شد خداحافظ ای شبهای قدر که چه زیبابودی وچه دلگیر..خداحافظ ای زبیاترین روزهای خدا ای بهترین لحظات عمر من خداحافظ..چگونه باتو وداع کنم وقتی اینجور باتو انس گرفتم چگونه ازتودل بکنم وقتی هنوز ناخدااگاه ساعت رو برای سحر کوک کردم چگون از تو دل ببرم .چگونه....چه دیرامدی وچه زود رفتی رفتی من باید درانتظارباشم وروزهارویک به یک برای رسیدن دوباره ات بشمارم...چه جوری به ماه نگاه کنم وقتی هنوز تو رایاد دارم که چه زیبا دراسمان خودنمایی می کردی ...می ترسم می ترسم که بیایی و من نباشم ولی یادت باشد وقتی امدی اگر بودم یانبودم من رادر لحظه ی نورانیت خویش سهیم کن که تا لحظه ی مرگ برای درک نوردوباره ات چشم انتظارت بودم وتورادراسمان خدا جستجو می کردم.....
سخن آخر:
الّلهم عجّل لولیک الفرج
آمین
