بسم رب الکرسی الرفیع
«منت خدای را عز وجل که طاعتش موجب قربتست وبه شکر اندرش مزید نعمت»
نعمت يافتگان در قرآن
در آيات پايانى سوره حمد، هدايت به راه نعمت يافتگان درخواست مى شود
و قرآن كريم آنان را چنين معرفى مى كند:
و من يطع الله و الرسول فاءولئك مع الذين اءنعم الله عليهم من النبيين و الصديقين و الشهداء و الصالحين و حسن اءولئك رفيقا ؛
كسانى كه از خدا و پيامبرش پيروى كنند با نعمت يافتگان همراهند و آنان پيامبران ، صديقان ، شهيدان و صالحانند و اين سالكان رفيقانى نيكويند .)
پس مراد از (الذين اءنعمت عليهم ) اين چهار گروهند كه خدا به آنان نعمت نبوت ، صدق ، شهادت و صلاح را عطا كرده است
و راز حسن رفاقتشان اين است كه آنان رهروانى آگاهند
و در پيمودن راه موفق و هرگز هم سفران خود را تنها نگذاشته ،
از آنان غافل نمى شوند، بلكه دست هم سفران خود را گرفته ، از عقبه هاى دشوار و لغزشگاههاى صعب العبور به سلامت مى گذرانند .
پس هم سفر آنان در اين راه پر فراز و نشيب ، نه از آنان آسيب مى بيند
و نه مورد غفلت آنها قرار مى گيرد و نه از عقبه هاى دشوار راه هراس و وحشتى دارد .
